اين ناچيز، هنگام تحقيق متون يا تحقيقات و مطالعات ديگر يا در مصاحبت با دوستان يا اساتيد بزرگوار و فقهاى نامدار، به مطالب و نكاتى برخورده‌ام و يا به نتايجى دست يافته‌ام كه مهمّ و قابل توجّهند و در جايى ثبت و ضبط نشده‌اند. از سوى ديگر در حدّى نيستند تا در قالب مقاله عرضه شوند. از اين رو، بر آن شدم كه ذيل عنوان «نكته‌ها» در هر شماره از فصلنامه فقه اهل بيت ـعليهم السلام‌ـ يك يا چند نكته از اين سنخ نكات را تقديم اهل نظر كنم و از انظار آنان بهره برم.

بسا ديده مى‌شود كه در منبعى مهم اشتباهى بزرگ رخ داده و در كتابهاى پسين همان اشتباه تكرار شده است؛ گاهى در فهم مراد و سخن فقيهان، خطا صورت گرفته و آن سخن، نقد و آماج حملات شده، درحالى كه ابداً آن نقد وارد نيست و احيانا آن مطلب از مزالّ اقدام است و تنبّه برآن مى‌تواند ديگران را از اشتباه برحذر دارد. همچنين گاهى نكاتى ناب لابه لاى متون فقهى هست كه چندان توجّهى به آنها نشده است.

مثلا علامه حلّى در مبحث شهادات قواعد الاحكام ضمن بحث از شرايط شهود گويد:

الرابع: التغافل، فمن يكثر سهوه و لايستقيم تحفظه و ضبطه تردّ شهادته و إن كان عدلا، و من هنا قال بعض